Van camp tot vleesetende plant: de pers over Little Shop
- 30 jan
- 3 minuten om te lezen
VAN CAMP TOT VLEESETENDE PLANT: DE PERS OVER LITTLE SHOP OF HORRORS
In januari en februari 2026 veranderde InTeam Producties de Arenberg en NTGent in Skid Row. Little Shop of Horrors combineerde zwarte humor, een aanstekelijke partituur en een plant met een bijzonder ongezonde eetlust. De productie lokte uiteenlopende reacties uit. Tijd voor een terugblik op wat de pers zag, hoorde en onthield.
EEN BROADWAYKLASSIEKER MET LIVE ENERGIE
Theaterparadijs wees meteen op een essentieel onderdeel van de productie: het live orkest. De muziek van Alan Menken en Howard Ashman put uit doo-wop, Motown en vroege rock-’n-roll. In de Arenberg kreeg die partituur de energie die ze verdient. De vrolijke klank botst bewust met het steeds donkerder wordende verhaal van Seymour en Audrey II.
Ook andere recensenten beschreven de productie vooral als een muzikaal feest. Tell Me More Media zag een voorstelling die barstte van energie, humor en muzikale rijkdom. Allemaal Cultuur schreef over een volle zaal die zich vanaf de eerste noten liet meeslepen.
AUDREY II EIST DE AANDACHT OP
Een vleesetende plant geloofwaardig op een podium zetten is geen kleine opdracht. In de regie van Niels de Valk werd Audrey II geen decorstuk dat langzaam groter wordt, maar een uitgesproken theatrale aanwezigheid. Theaterparadijs prees Jens Broes als een manipulatieve en soulvolle Audrey II. De fluogroene glitterlook en de ensembleleden die de groeiende plant completeerden, gaven het monster een campy energie.
De plant werkt omdat ze tegelijk grappig en gevaarlijk is. Audrey II belooft Seymour succes en liefde, maar vraagt telkens meer. Wat begint met enkele druppels bloed wordt een morele afgrond.
EEN KLEURRIJKE, QUEERE SKID ROW
Verschillende media merkten de uitgesproken visuele identiteit van de productie op. Tell Me More Media noemde de bewerking eigentijds en queer. Gaylive zag hoe camp, comedy, horror en queerness samenkwamen in een energieke voorstelling. Allemaal Cultuur benadrukte het kleurrijke bad waarin de donkere humor werd ondergedompeld.
Die keuze paste bij het InTeam-DNA: een bekende titel wordt niet zomaar gereproduceerd, maar krijgt een eigen vormtaal. De felle kleuren en humor maakten de dreiging niet kleiner. Ze vergrootten juist het contrast tussen wat Seymour denkt te winnen en wat hij stap voor stap verliest.
LOF ÉN KRITISCHE NOTEN
Goede theaterkritiek hoeft niet unaniem te zijn. Pzazz erkende de status van Little Shop of Horrors als musicalklassieker en zag geslaagde momenten, maar vond dat de productie soms richting farce verschoof en daardoor een deel van de sociale satire verloor. Theaterparadijs kwam tot een veel enthousiastere conclusie en zag een visueel en muzikaal feest dat nauwelijks stilviel.
Die verschillende reacties tonen hoe rijk het materiaal is. De ene bezoeker geeft zich volledig over aan de camp en de songs; de andere zoekt nadrukkelijker naar de kritiek op ambitie, armoede en consumentendromen. Little Shop kan beide lezingen dragen.
MEER DAN EEN FEELGOODMUSICAL
Onder de glitters blijft de vraag knagen: hoeveel wil je opofferen voor erkenning? Seymour wordt niet gedwongen door een onzichtbare vijand. Hij maakt telkens opnieuw een keuze omdat succes eindelijk binnen handbereik lijkt.
Daarom blijft Little Shop of Horrors na al die jaren overeind. Je kunt lachen om de absurditeit, meezingen met de muziek en tegelijk zien hoe een kleine toegeving uitgroeit tot iets wat niemand nog kan beheersen.
Little Shop of Horrors speelde van 16 tot en met 25 januari 2026 in de Arenberg in Antwerpen en van 30 januari tot en met 1 februari in NTGent.
BRONNEN
Theaterparadijs
Pzazz
Allemaal Cultuur
Opmerkingen